keşakeş ne demek? keşakeş kelimesinin anlamı nedir?

f. Münâkaşa, çekişme.
Keder, hüzün, tasa, gam.
Sıkıntı, felâket, ıztırab.
Tereddüt, kararsızlık.
Pehlivanların birbirleriyle mücâdeleleri.
İki kişinin, bir şeyi birer uçlarından tutup, her birinin kendine doğru çekmesi.

keştiban
f. Gemici, kaptan.
keşişan
(Keşiş. C.) Papazlar, manastır rahibleri.
keşah
Bir hastalık. (İnsanın böğrüne vâki olur da dağlarlar.)
keşhan (kişhan)
Deyyus.
keşfiyat
(Keşf. C.) Keşifler. Bulup meydana çıkarılan şeyler. * Cenâb-ı Hakkın ihsan ve ilhamı ile evliyâullahın, hususan evliya-ı izâm hazeratını...
keşef
f. Kaplumbağa.
keşf
Açmak. * Olacak bir şeyi evvelden anlamak. Gizli kalmış bir şeyin Cenab-ı Hak tarafından birisine ilham olunması ile o gizli şeyin...
keş
f. (Keşiden) Çekmek fiilinin emir kökü. Birleşik kelimeler de yapılır. Meselâ: Cefâ-keş $ : Cefâ çeken. Esrar-keş $ : Esrar çeken, esrar ...
keşih
(C: Küşuh) Perâkende olmak, parça parça dağılmak. * Böğür. * Cânip, taraf.
keşti
f. Gemi, sefine.

"KEŞAKEŞ" kelimesine ilk yorumu yazan sen ol.

Ad Soyad

Yorum (*)

Yorumlarınız yayınlanmadan önce kontrolden geçirilecek ve uygunsuz bulunan yorumların onayına müsade edilmeyecektir.

f. Münâkaşa, çekişme.