58.000'den fazla kelime ile en kapsamlı Osmanlıca Türkçe sözlük
Aradığınız Osmanlıca kelimelerin Türkçe anlamlarını sözlüğümüzde bulabilirsiniz
istiğfar ne demek? istiğfar kelimesinin anlamı nedir?
(Gufran. dan) Afv dilemek. Cenab-ı Hak'tan kusurlarının
affedilmesini, günahlarının bağışlanmasını dilemek. Tevbe
etmek. Yalvarmak. " Estağfirullâh" demek.(Cehennem azabını
intaç eden büyük bir günahı işleyen bir adam, Cehennem'in
tehdidatını işittikçe istiğfar ile ona karşı siper almazsa
bütün ruhiyle Cehennem'in ademini arzu ettiğinden küçük bir
emare ve bir şüphe Cehennem'in inkârına cesaret veriyor.
L.)(Şeytanın mühim bir desisesi: İnsana kusurunu itiraf
ettirmemektir. Tâ ki, istiğfar ve istiaze yolunu kapasın.
Hem nefs-i insaniyenin enaniyetini tahrik edip, tâ ki, nefis
kendini avukat gibi müdafaa etsin; âdeta taksiratdan takdis
etsin. Evet şeytanı dinleyen bir nefis, kusurunu görmek
istemez; görse de, yüz te'vil ile te'vil ettirir. $
sırriyle: Nefsine nazar-ı rıza ile baktığı için ayıbını
görmez. Ayıbını görmediği için itiraf etmez, istiğfar etmez,
istiaze etmez; şeytana maskara olur. Hazret-i Yusuf
Aleyhisselâm gibi bir Peygamber-i Alişan, $ dediği halde,
nasıl nefse itimad edilebilir. Nefsini ittiham eden,
kusurunu görür. Kusurunu itiraf eden, istiğfar eder.
İstiğfar eden, istiaze eder. İstiaze eden, şeytanın
şerrinden kurtulur. Kusurunu görmemek, o kusurdan daha büyük
bir kusurdur. Ve kusurunu itiraf etmemek, büyük bir
noksanlıktır. Ve kusurunu görse, o kusur kusurluktan çıkar;
itiraf etse, afva müstahak olur. L.)
Benzer Kelimeler
Firar etme, gizlice kaçma, savuşma.
İstitrad ile alâkalı. Asıl mevzudan olmayan.
(İlm. den) Bilgi edinmek için yüksek bir makamdan alt makama sorulma. * Yazı ile bilgi isteme.
Ganimet araştırmak, ganimet isteklisi olmak.
(İstişhad. C.) Şâhid göstermeler, delil olarak misâl göstermeler. * Şehid olmalar.
(İlân. dan) İlânını isteme.
(Kısas. dan) Kısas isteme. Bir katilin şeriatça öldürülmesini isteme.
Haberi iyice inceleme.
Baştan başlamak. Yeniden başlamak. * Gr: Sözün başlangıcı. * Huk: Dâvâ Mahkemesinin verdiği hükmü beğenmeyip bozulmasını daha üst mahkeme...
(Kibr. den) Önemseme, ehemmiyet verme. * Kibir, gurur, enaniyet. Kendini büyük görme, mağrurluk.