BÜYÜK LÜGAT
- OSMANLICA TÜRKÇE SÖZLÜK
Menü
Menü
ANASAYFA
İLETİŞİM
58.000'den fazla kelime ile en kapsamlı Osmanlıca Türkçe sözlük
Osmanlıca Kelime Ara
Türkçe Kelime Ara
Ara
Aradığınız Osmanlıca kelimelerin Türkçe anlamlarını sözlüğümüzde bulabilirsiniz
bevar
ne demek?
bevar
kelimesinin anlamı nedir?
Mahvolma, çürüme, yok olma.
Kadının kocaya varmayıp evde kalması.
Benzer Kelimeler
bevle
Çok işeyen adam. * Kız çocuğu.
bevj
f. Şiddetli kasırga, su çevrintisi, girdap.
bevh
Musibete, belâya uğrama; felâket gelmesi. Kederlenme. * Gizli şeyin, sırrın açığa çıkması.
bevz(ek)
f. Rutubetten dolayı yiyecek ve giyeceklerde meydana gelen yeşil renkte küf. * Ağacın, kök kısmına yakın olan yerleri. * Eşek arısı.
beva'
Benzer, beraber, eş, denk. * Hazır etmek. * Doğrulanmak. * Nüzul etmek, inmek.
bevaik
(Bâika. C.) Belâlar, musibetler, felâketler, âfetler.
bevatıl
(Bâtıl. C.) Batıllar, hurafeler. Hak olmayanlar, sahteler.
bevarik
(Bârika. C.) Şimşek ve yıldırım parıltıları. * Parıltılar, gözleri kamaştırıcı olan şeyler.
bevaşe
Çiftçilerin harman savurmakda kullandıkları çatal şeklindeki tahta kürek, yaba.
bevatın
(Bâtın. C.) Gizli ve kapalı şeyler. Aşikâr olmayan şeyler. (Zıddı: Zevahir'dir.)
Yorumlar
Yorum Yaz
Bevar İlhan:
BÜYÜK ARIZA
Ad Soyad
Yorum (*)
Yorumlarınız yayınlanmadan önce kontrolden geçirilecek ve uygunsuz bulunan yorumların onayına müsade edilmeyecektir.
Benzer Kelimeler
Çok işeyen adam. * Kız çocuğu.
f. Şiddetli kasırga, su çevrintisi, girdap.
Musibete, belâya uğrama; felâket gelmesi. Kederlenme. * Gizli şeyin, sırrın açığa çıkması.
f. Rutubetten dolayı yiyecek ve giyeceklerde meydana gelen yeşil renkte küf. * Ağacın, kök kısmına yakın olan yerleri. * Eşek arısı.
Benzer, beraber, eş, denk. * Hazır etmek. * Doğrulanmak. * Nüzul etmek, inmek.
(Bâika. C.) Belâlar, musibetler, felâketler, âfetler.
(Bâtıl. C.) Batıllar, hurafeler. Hak olmayanlar, sahteler.
(Bârika. C.) Şimşek ve yıldırım parıltıları. * Parıltılar, gözleri kamaştırıcı olan şeyler.
Çiftçilerin harman savurmakda kullandıkları çatal şeklindeki tahta kürek, yaba.
(Bâtın. C.) Gizli ve kapalı şeyler. Aşikâr olmayan şeyler. (Zıddı: Zevahir'dir.)