58.000'den fazla kelime ile en kapsamlı Osmanlıca Türkçe sözlük
Aradığınız Osmanlıca kelimelerin Türkçe anlamlarını sözlüğümüzde bulabilirsiniz
asayiş ne demek? asayiş kelimesinin anlamı nedir?
f. Emniyet, güvenlik, korku ve endişeden uzak hâl.
Kanun, nizam hakimiyeti. İnsan cemiyetlerinde iktidar,
hâkimiyet, bir zümrenin, bir sınıfın elinde olmaktan
kurtulamamasından ve bir kısım insanlarca yapılan,
istedikleri zaman değiştirilen kanunlara diğer insanların
saygısı temin edilemediğinden asayişin sağlanması gittikçe
güçleşmektedir. Çağımızda maddeci düşünce ile yetişen
insanlar ancak baskı tedbirleriyle itaat altına alınmağa
çalışılıyor. Böylece kapitalist ülkelerde oligarşik
diktatörlük, sosyalist ülkelerde sınıf diktatörlükleri
kurularak insanlar köleleştirilmektedir. İslâmda ise iktidar
Allah'ındır, mülk de Allah'ındır. İnsan insanın kulu, kölesi
değildir. Sınıf ve zümre diktatörlüğü yoktur. İnsan insan
karşısında hür, Allah karşısında kuldur ve herkes hukukta
birbirine eşittir. İdareciler hakkın ve halkın
hizmetkârlarıdır.(... Bu millet ve vatan, hayat-ı
içtimaiyesi ve siyasiyesi anarşilikten kurtulmak ve büyük
tehlikelerden halâs olmak için beş esas lâzım ve zaruridir.
Birincisi: merhamet; ikincisi: hürmet; üçüncüsü: emniyet;
dördüncüsü: haram ve helâli bilip haramdan çekilmek,
beşincisi: serseriliği bırakıp itaat etmektir. İşte Risale-i
Nur, hayat-ı içtimaiyeye baktığı vakit, bu beş esası te'min
edip, hem asâyişin temel taşını tesbit ve te'min eder. K.L.)
Benzer Kelimeler
Asâletli, soy ve neseb sahibi, necib, asil. * Osmanlı İmparatorluğu zamanında resmi yazışmalarda büyükelçilere, Hristiyan büyüklerine, dev...
Sanat eserleri.
Sağır. * Sert, katı. * Güç, tahammül edilmez. * Gr: Muzaaf olan fiil. (İkinci veya üçüncü harf-i aslisi şeddeli olan fiil)
f. Kolay. Suhuletli. Yesir. * Bükülmüş ipin her katı.
Bal peteği, petek.
(Asrâm. C.) Çadır toplulukları. Ayrı ayrı küçük insan grupları.
Edebî değeri olan eserler.
Yaradılışça sinirli olan kimse. Yaradılışı itibâriyle asabi, hırçın, öfkeli olan.
Toz. * Sığınak. * Atiyye, hediye.
(Asgar. C.) Şeref ve itibar bakımından küçük olanlar. Çok küçük şeyler.